Intensieve therapie in laatste levensfase is in VS lucratief

In de VS wordt een trend gezien van steeds meer en intensievere rehabilitatiebehandelingen voor mensen in de laatste levensfase. Onderzoekers analyseerden data van 647 verpleeghuizen in de staat New York. Zij concentreerden zich op bewoners die zeer intensieve tot extreem intensieve rehabilitatiebehandelingen – lichamelijk, bezigheids- en spraaktherapie – in de laatste dertig levensdagen kregen. Onder zeer intensieve rehabilitatie te verstaan: minstens 520 minuten per week, onder extreem intensieve: minstens 720 uur per week, ofwel twee uur per dag.

Uitkomst: tussen 2012 en 2015 nam het aantal bewoners dat extreem intensieve rehabilitatiebehandelingen kreeg toe met met 65%. De meeste rehabilitatietherapie werd gegeven in de laatste levensweek. Uit het onderzoek bleek ook dat verpleeghuizen op commerciële grondslag significant vaker zulke rehabilitatietherapie toepassen dan non-profit instellingen.

Het suggereert dat een verklaring gezocht moet worden in het vergoedingensysteem onder het nationale Medicare-programma. Vergoedingen hangen af van de zorglast van patiënten: zij worden ingedeeld in zogenaamde RUG’s (resource utilization groups), gebaseerd op complexiteit, intensiteit en tijdsduur van de geleverde zorg. Patiënten die intensieve rehabilitatietherapie krijgen vallen in een categorie die instellingen in staat stelt de hoogste vergoeding voor hun zorg te declareren.

De onderzoekers merken op dat minder belastende therapieën nog in de laatste levensdagen nuttig kunnen zijn, zoals spraaktherapie die moeilijkheden bij het slikken kan tegengaan. Maar, benadrukken ze, intensieve rehabilitatie voor mensen die het levenseinde naderen is onnodig, in veel gevallen schadelijk en strijdig met goede levenseindezorg.

H. Temkin-Greener et al., Rehabilitation Therapy for Nursing Home Residents at the End-of-Life. DOI: https://doi.org/10.1016/j.jamda.2018.07.024.

0 Shares