Nieuwe visie op huisartsenzorg
voor ouderen

Maatschappelijke en politieke ontwikkelingen zetten de huisartsenzorg voor ouderen onder druk. NHG, LHV en de expertgroep LAEGO hebben daarom in samenwerking met InEen een visie op deze zorg ontwikkeld. Ze presenteren een ambitieus beeld om zo richting te geven aan de invulling van passende zorg, werkbare zorg en toekomstige zorg.

Zorg voor ouderen komt in de loop van de tijd vaak in een intensieve fase, waarin behalve de huisarts ook andere zorgverleners betrokken zijn. Ook persoonlijke keuzes van de oudere hebben invloed op de zorg. Anticiperen op deze fase geeft zowel de patiënt als de zorgverleners rust. Zo krijgen ouderen ook later de persoonsgerichte zorg die ze nodig hebben.

De Visie Huisartsenzorg voor ouderen bestaat uit drie delen: Passende zorg, werkbare zorg en toekomstige zorg. Het visiedocument (pdf) biedt inhoudelijke en organisatorische aanknopingspunten voor de zorg voor alle ouderen. Extra aandacht is er voor ouderen met complexe problematiek. Ook biedt het visiedocument een praktisch overzicht van websites, organisaties en materialen voor de dagelijkse zorg voor ouderen.

Goede huisartsenzorg bieden aan ouderen veronderstelt dat voldaan is aan een aantal randvoorwaarden: voldoende tijd en middelen, goede lokale netwerkpartners en lokale voorzieningen, en voldoende competent personeel binnen de praktijk en in het netwerk. Alleen dan is het mogelijk om ouderen proactieve, persoonsgerichte en samenhangende zorg te bieden.


Commentaar

Het is toe te juichen dat het NHG een visiedocument heeft ontwikkeld dat breed gedragen wordt. De makke van zo’n algemeen stuk is dat het in brede allesomvattende termen gesteld is. Het is daarmee een braaf politiek document geworden, dat vooral de randvoorwaarden die nodig zijn wil bekrachtigen. De wil is er wel, maar de huisarts is door het ontbreken van die randvoorwaarden niet in staat om zijn regierol waar te maken. Maar is dat wel zo? In mijn ogen had meer aandacht besteed kunnen worden aan kritisch zelfreflectie. Hoe kan in het basis- en huisartsgeneeskundig onderwijs meer aandacht worden besteed aan proactieve zorg? Waarom niet voor huisarts en arts ouderenzorg in het basis curriculum dezelfde programma’s op het terrein van mantelzorgondersteuning en het voeren van familiegesprekken?

Binnen de regionale zorgprogramma’s worden veel verzekeringsgelden vrijgemaakt voor ziektegerichte primaire en secundaire preventieprogramma’s. De complexe problematiek bij ouderen overstijgt de ziektegebondenheid en vereist een andere benadering. Zo zouden zorggroepen zich moeten gaan inzetten voor toevoeging van een praktijk ondersteunende specialist ouderenzorg en ook een gespecialiseerde coördinerende wijkverpleegkundige.

Wat een teken des tijds is en een groot gemis is dat benadrukt blijft worden dat de huisarts de coördinator is van de medische as. Waar blijft de holistische kijk op geneeskunde, met aandacht voor het zingevingsaspect? Dat mag niet vrijblijvend in handen vallen van vrijwilligers of organisaties die niet mee gecoördineerd worden door de huisarts. Zo blijven de zaken buiten de medische as die het meest van betekenis zijn buiten de boot vallen.Tot slot wil ik pleiten voor een arts met geriatrische en palliatieve deskundigheid, die 24 uur per dag ingeroepen kan worden op de eerste hulp. Dat wordt de belangrijkste schakel in de vriendschappelijke toekomstige keten tussen het ziekenhuis en de eerste lijn.

Jaap Schuurmans

0 Shares