Casus: help the messenger

patricia-van-marion-slootmans
Patricia van Marion-Slootmans

Hoe veerkrachtig en empathisch sommige mensen kunnen zijn, zelfs in de palliatieve fase, blijkt eens te meer. Tussen 4 slecht-nieuws- gesprekken in komt het verzoek om een patiënt te vertellen dat zijn vrouw zeer onverwacht is overleden. Hoe snel kan iemands leven veranderen?! Van stoere zeebonk naar volledig ADL-afhankelijke schaduw daarvan, inclusief fatische en cognitieve problemen ten gevolge van een CVA. Om vervolgens vier weken daarna je vrouw te moeten verliezen..

Wat te doen? Onze arts zit in een ander gesprek en familie heeft veel vertrouwen in mij. Zij zijn zelf onderweg maar voelen zich niet in staat de boodschap te brengen. Gezien de fatische problematiek roep ik mijn collega logopedist erbij. Samen voeren we het gesprek, dat (uiteraard) zeer heftig verloopt. Nadat familie is gearriveerd en de heer schreeuwend met hen meegaat, blijven mijn collega en ik achter. Stil, dan pratend en huilend. Om het lijden van deze man, om de triestheid van de situatie, omdat het een heftige gespreksdag is.

Een blik op de klok leert dat het de volgende familie al in de wachtkamer zal zitten. En hoewel ik vind dat het maar moet gaan, spreekt mijn gezicht blijkbaar anders. Want als ik de deur open, zegt de volgende patiënte: ‘Gaan jullie maar even voor jezelf zorgen meissies, ik zal niet weglopen maar hier blijven want dat gingen jullie me waarschijnlijk ook vertellen”.
Enigszins verbouwereerd kijkt ik mevrouw en familie aan. Zij knikken instemmend en stellen voor morgenochtend terug te komen als dat voor mij goed is. Dankbaar voor dit bijzondere moment grijp ik de gelegenheid aan. Even de wind door onze hoofden laten gaan; straks volgen er nog twee gesprekken.

Hoewel de rode draad door mijn opleiding ‘ afstand en nabijheid’ was, ben ik blij dat ik na al die jaren ook geraakt blijf als mens. Dat slecht-nieuws-gesprekken niet op de automatische piloot gaan. Hoe professioneel ik ook omga met die afstand en nabijheid. Goed zorgen voor jezelf als zorgende is vaak een hele uitdaging. Met als toevoeging na vandaag, dat zorg voor de zorgenden soms uit zeer onverwachte hoek komt.

Patricia van Marion-Slootmans, maatschappelijk werker en coördinator NPZ Zeeland. (Overgenomen uit E-PAL, oktober 2016.)

Deel HOLOS
Facebooktwittermail